Lees meer

Schrijf u nu in voor de Vijftig+ nieuwsbrief

 
Op jonge leeftijd mantelzorger zijn, dat is soms best zwaar. Helemaal als je dat voor je opa bent tijdens deze coronacrisis. Om deze jonge mantelzorgers in het zonnetje te zetten is het deze week ‘De week van de jonge mantelzorger’. We spreken Marije Loman, zij is mantelzorger voor haar opa. Hoe doet zij dat op dit moment in tijden van corona?
 
Dit jaar is het thema verbinden en versterken. Iets wat best lastig gaat in deze tijd. Als jonge mantelzorger ben je altijd mantelzorger. Al ben je er even niet, in gedachten zal je er ook vaak aan denken. Marije Loman (24) is mantelzorger voor haar opa van 88 die nog steeds op zichzelf woont.
 
Je bent een jonge mantelzorger, voor wie ben je dat?
Ik ben mantelzorger voor mijn opa van 88. Mijn oma is 5 jaar geleden overleden en samen met mijn moeder verdeel ik de taken. Mijn moeder werkt fulltime dus om haar zorgen te verlichten help ik nu ook mee.
 
Sinds wanneer ben je mantelzorger?
Ik kwam eigenlijk al sinds ik klein was bij mijn opa en oma en hielp altijd al met kleine klusjes, dat zit gewoon in mijn aard. Nu mijn oma is overleden en alle zorg op mijn moeder neer kwam wilde ik helpen, ik doe het dus nu ongeveer 5 jaar. Eigenlijk voelt het heel natuurlijk om te doen omdat ik al zo lang bij mijn opa kwam maar nu is het gewoon vaste prik dat ik er bijna elke dag ben.
 
Door de corona moeten we massaal afstand houden van ouderen. Hoe doe jij dat met je opa?
In het begin was het wel even gek en spannend. Normaal kwamen we elke dag langs en bleven we eten. Na de eerste persconferentie hebben we dat contact wel verminderd. We deden boodschappen, zetten het op de stoep en deden dan een stap achteruit. We merkten wel dat dit heel zwaar was voor mijn opa. Hij werd eenzaam en miste ons enorm en wij hem. Nu zijn we het langzaamaan weer aan het versoepelen. Een knuffel geven zit er zeker nog niet in maar we drinken wel weer een kopje koffie bij hem op een paar meter afstand en nemen alles af met desinfecteermiddel.
 
Kon hij wel goed voor zichzelf zorgen als jullie er niet waren?
Jawel, hij kan gelukkig zelfstandig douchen en ook nog wel zijn dagelijkse dingen doen. Grote boodschappen en zware dingen tillen, dat deden wij altijd. Nu gaat hij vanwege het coronavirus niet naar de winkels. Maar hij kan zichzelf wel goed verzorgen. Bij mijn opa gaat het echt om de warmte die hij van ons voelt en de aanwezigheid van mij of mijn moeder. Daar haalt hij zijn geluk uit.
 
Waarom heeft jouw opa mantelzorg nodig?
Mijn opa wordt steeds meer vergeetachtig, hij is niet dement maar je merkt wel dat hij met de jaren achteruitgaat wat betreft dingen onthouden. Daarom is het fijn als je zijn medicijnen voor hem uit zet, de was doet, de tafel dekt, koffie maakt en boodschappen doet, dat is gewoon iets wat steeds moeilijker gaat.
 
Hoe deed hij dat dan met zijn medicijnen?
Mijn moeder zette zijn pillen uit in van die bakjes waar de dagen van de week opstaan. Mijn moeder belde dan elke dag of hij de medicijnen die dag had ingenomen. En dat ging gelukkig goed.
 
Is het voor jullie geen optie dat hij naar een verpleeghuis gaat?
Oh nee, hou op. Dat is voor nu echt nog niet aan de orde. Hij wil absoluut niet dat ‘vreemden’ voor hem gaan bepalen wat hij moet doen of laten. Hij geniet zo dat hij nog in zijn huis woont waar hij al 50 jaar woont. Voor ons zal het ook heel moeilijk worden omdat je dan echt afstand van hem doet. Ik denk bovendien dat hij heel erg achteruit zou gaan als dat zou gebeuren omdat hij niet meer al die prikkels om zich heen heeft.

Je bent mantelzorger maar gelijk ook een kleindochter, voel je hierin verschil?
Nee, niet echt. Ik ben er natuurlijk wel bijna elke dag en ik denk niet dat de gemiddelde kleindochter dat is bij zijn of haar opa en oma. Dat is natuurlijk wel een verschil. Maar ik ben nog steeds een kleindochter en dat is ook onze band. Hij voelt zich soms ook te veel, dan vindt hij het erg dat ik boodschappen doe en opruim terwijl ik dat geen enkel probleem vind.

Vindt je opa het soms niet moeilijk dat hij zich naar zijn kleindochter afhankelijk moet opstellen?
Jawel, dan zegt hij ‘ah joh, laat maar, ga lekker naar huis.’ Ik vertel hem dan dat ik het uit liefde doe en ik hoop dat mijn kleinkinderen dat later ook voor mij zullen doen. Omdat ik zonder vader ben opgegroeid heeft hij vroeger zoveel voor mij betekend. Hij bracht mij naar hockey en ging met mij mee naar zwemles. Natuurlijk doe ik dit dan terug en niet omdat ik mij verplicht voel maar echt vanuit liefde voor mijn opa.

Wanneer merk je dat hij opbloeit?
Als ik roep ‘Joehoe, ik ben er!’ Hij hoort gelijk dat ik er ben en ik hoor dan altijd de blijdschap. Verder bloeit hij op als ik een taartje heb gehaald en we dat samen op eten en schaken, dat vindt hij echt heel leuk om te doen.

Merk je dat je opa eenzaam is?
Natuurlijk merk ik wel dat hij eenzaam is. Mijn moeder en ik zijn er niet de hele dag dus hij is veel van de tijd alleen, helemaal nu door de corona. Dat is echt heel moeilijk. De radio staat wel altijd aan en hij heeft kranten en zijn computer. En ’s middags kijkt hij talkshows terug. Ik merk dat hij daardoor wel nog mee gaat met de tijd. Hij maakt zich ook heel erg druk over het coronavirus. ‘Hoe lang duurt dat dan nog?’ is een vraag die hij elke dag stelt. Hij mist het om even naar buiten te kunnen, al is het even een krantje halen bij de boekenwinkel. Maar nu is het gewoon het beste om nog even veilig binnen te zitten.
 
Het is deze week ‘de week van de jonge mantelzorger’, ben je blij dat hier aandacht aan besteed wordt?
Ik vind het op zich een mooi initiatief maar voor mij verandert er verder niets aan mijn situatie. Het is wel goed dat er aandacht aan besteed wordt want het is soms erg zwaar. Ik merk dat er weinig over jonge mantelzorgers wordt gesproken dus het is mooi dat er zo’n week bestaat.

voor 50-plussers
Verschijnt 11x per jaar
Jaarabonnement: € 12,50
Eén exemplaar bestellen: € 3,95
Redactie:
Advertenties:
Alle afdelingen tel: 072 5715013